عبداله رسولی؛ روایت مردی از تبار ایثار و مردانگی
به گزارش نوید شاهد زنجان، «عبداله رسولی» در ششم آذرماه سال ۱۳۳۲ در شهرستان خرمدره دیده به جهان گشود. او فرزند حسین و صفی بود و دوران کودکی و نوجوانی خود را در زادگاهش سپری کرد؛ شهری که مردمانش در سالهای دفاع مقدس، همچون دیگر نقاط ایران، فرزندان بسیاری را برای دفاع از میهن راهی جبههها کردند.
زندگی انسانها در گذر زمان با فراز و نشیبهای گوناگونی همراه است و هر فرد در مسیر زندگی خود، مسئولیتها و انتخابهایی دارد که بخشی از شخصیت و سرنوشت او را رقم میزند. عبدالله رسولی نیز در مسیر زندگی، با تلاش و کار، مسئولیتپذیری و تشکیل خانواده، فصلهای مختلفی از زندگی خود را پشت سر گذاشت.
تلاش و مسئولیتپذیری در زندگی
رسولی بهعنوان کارگر شرکت مشغول فعالیت بود و از راه کار و تلاش، در تأمین معاش و اداره زندگی خود سهم داشت. کار و تلاش روزانه، بخش مهمی از زندگی بسیاری از مردانی بود که در کنار مسئولیتهای خانوادگی و اجتماعی، برای ساختن آیندهای بهتر تلاش میکردند.
او ازدواج کرده بود و مانند بسیاری از مردان آن روزگار، مسئولیت زندگی مشترک را نیز بر عهده داشت. تشکیل خانواده و پذیرفتن مسئولیتهای زندگی، بخشی از مسیر او بود؛ مسیری که با آغاز جنگ تحمیلی و ضرورت دفاع از سرزمین، رنگ و بوی دیگری به خود گرفت.
انتخابی از جنس ایمان و دفاع از میهن
با آغاز جنگ تحمیلی، ایران شاهد حضور گسترده مردمی بود که با انگیزههای اعتقادی، ملی و انسانی، برای دفاع از کشور راهی جبههها شدند. در آن روزهای دشوار، جبهههای نبرد تنها محل حضور نیروهای نظامی نبود، بلکه عرصهای برای نمایش همبستگی، مسئولیتپذیری و فداکاری مردمی بود که دفاع از سرزمینشان را وظیفه خود میدانستند.
در چنین شرایطی، عبدالله رسولی نیز از طریق بسیج به جبهه اعزام شد و در کنار دیگر رزمندگان، مسئولیت دفاع از میهن را بر عهده گرفت. حضور او در جبهه، بخشی از مشارکت مردمی در دفاع مقدس بود؛ حضوری که نشان میدهد دفاع از سرزمین، محدود به گروه یا قشر خاصی نبود و مردان و زنان بسیاری با تواناییها و موقعیتهای متفاوت، در این مسیر نقشآفرینی کردند.
بیسیمچی؛ حلقه ارتباطی رزمندگان در میدان نبرد
عبدالله رسولی در دوران حضور خود در جبهه، با سمت بیسیمچی فعالیت میکرد. بیسیمچیها در ساختار عملیاتی جبهه، وظیفه برقراری و حفظ ارتباط میان نیروها و انتقال پیامها و دستورات را بر عهده داشتند. این مسئولیت در شرایط جنگی، از اهمیت ویژهای برخوردار بود؛ چراکه هماهنگی میان نیروها و انتقال بهموقع اطلاعات، نقش مهمی در پیشبرد مأموریتها داشت.
در میدان نبرد، هر مسئولیت در جایگاه خود اهمیت داشت و موفقیت عملیاتها به همکاری و هماهنگی مجموعهای از نیروها وابسته بود. بیسیمچیها نیز در کنار دیگر رزمندگان، بخشی از این مجموعه به شمار میرفتند و با انجام وظایف خود، در برقراری ارتباط و هماهنگی میان نیروها نقش ایفا میکردند.
شهادت در سرزمین بانه
روز دوم آبانماه سال ۱۳۶۳، یکی از روزهای سرنوشتساز زندگی عبدالله رسولی رقم خورد. او در منطقه بانه و در جریان حضور در جبهه، بر اثر اصابت گلوله نیروهای عراقی به ناحیه گردن، به شهادت رسید و به جمع شهدای دفاع مقدس پیوست.
شهادت او بخشی از تاریخ پرهزینه و پرافتخار سالهای دفاع مقدس است؛ دورانی که در آن، رزمندگان بسیاری در مناطق عملیاتی کشور، با وجود دشواریهای فراوان و خطرهای پیش رو، در مسیر دفاع از استقلال، امنیت و تمامیت ارضی ایران ایستادگی کردند.
هر شهید، یادآور بخشی از فداکاری نسلی است که در روزهای سخت تاریخ، مسئولیت دفاع از میهن را پذیرفت. آنان با حضور در میدانهای نبرد، نشان دادند که پاسداری از سرزمین و ارزشهای یک ملت، نیازمند اراده، ازخودگذشتگی و احساس مسئولیت است.
یادگاری ماندگار در حافظه یک سرزمین
پیکر شهید عبدالله رسولی در زادگاهش، شهرستان خرمدره، به خاک سپرده شد تا آرامگاه او یادآور نام و راه مردی باشد که در دوران دفاع مقدس، از طریق بسیج راهی جبهه شد و در جایگاه بیسیمچی به انجام وظیفه پرداخت.
امروز یاد شهدا تنها به مرور تاریخ زندگی و زمان شهادت آنان محدود نمیشود؛ بلکه بازخوانی زندگی این مردان، فرصتی برای شناخت ارزشهایی است که در سالهای دفاع مقدس جلوهای روشن یافتند. ایثار، مسئولیتپذیری، وفاداری به میهن و ترجیح منافع جمعی بر خواستههای فردی، از جمله مفاهیمی است که یادآوری زندگی شهدا را برای نسلهای امروز و آینده ارزشمند میکند.
شهید عبدالله رسولی نیز یکی از فرزندان این سرزمین بود که نامش در دفتر شهدای دفاع مقدس ثبت شد. زندگی او، از تولد در خرمدره تا حضور در جبهه و شهادت در منطقه بانه، بخشی از روایت بزرگ مردانی است که برای پاسداری از ایران، از آسایش و امنیت خود گذشتند.
نام شهدا در تاریخ یک ملت، تنها یادآور روزهای جنگ نیست؛ بلکه نشانی از مسئولیت تاریخی نسلی است که در لحظههای سرنوشتساز، در کنار میهن خود ایستاد. یاد و نام شهید عبدالله رسولی و همه شهدای دفاع مقدس، گرامی و راهشان پررهرو باد.
انتهای پیام/