آخرین اخبار:
کد خبر : ۶۳۶۳۶۰
۰۹:۴۷

۱۴۰۵/۰۸/۰۴

وصیت ماندگار طلبه شهید «کلام‌اله حمدی»؛ جبهه را خالی نگذارید

روحانی شهید «کلام‌اله حمدی»، نوجوانی از دیار زنجان بود که از سال‌های کودکی با قرآن کریم انس گرفت و با ورود به حوزه علمیه، مسیر فراگیری معارف اسلامی را برگزید. او که هم‌زمان با تحصیل علوم دینی در عرصه مبارزه با گروهک‌های ضدانقلاب حضور داشت، با آغاز جنگ تحمیلی راهی جبهه‌های نبرد شد و پس از چهار بار حضور در میدان دفاع از میهن، چهارم اسفندماه سال ۱۳۶۵ در عملیات کربلای ۵ و منطقه شلمچه به شهادت رسید. این شهید والامقام در وصیت‌نامه خود، بر تقوای الهی، حفظ ارزش‌های انقلاب اسلامی، پشتیبانی از امام، حضور در جبهه‌ها، اخلاص در عمل و ادامه راه شهدا تأکید کرده است.


 



به گزارش نوید شاهد زنجان، شهید «کلام‌اله حمدی» در اول خردادماه سال ۱۳۵۰ در روستای بادامستان طارم از توابع استان زنجان دیده به جهان گشود. او از دوران خردسالی فراگیری قرآن کریم را آغاز کرد و پس از گذراندن دوره ابتدایی در زادگاهش، برای ادامه تحصیل به زنجان آمد.
این شهید نوجوان که روح تشنه‌ای برای فراگیری معارف اسلامی داشت، پس از گذراندن دوره اول راهنمایی، تحصیل در حوزه علمیه ولی‌عصر (عج) زنجان را انتخاب کرد و حدود چهار سال به فراگیری علوم دینی پرداخت.
دوران نوجوانی او با اوج فعالیت گروهک‌های ضدانقلاب هم‌زمان بود و شهید حمدی در کنار تحصیل علوم دینی، در مبارزه با این گروهک‌ها نیز فعالیت داشت. با آغاز جنگ تحمیلی، بی‌درنگ راهی جبهه شد و چهار بار متوالی در مناطق عملیاتی حضور یافت تا اینکه سرانجام در عملیات کربلای ۵، چهارم اسفندماه سال ۱۳۶۵ در منطقه شلمچه به فیض شهادت نائل آمد. پیکر مطهرش در مزار بالای شهدای زنجان به خاک سپرده شد.
آنچه در ادامه می‌خوانید، متن وصیت‌نامه این شهید والامقام است که در آن، باورها، دغدغه‌ها و سفارش‌های خود را برای خانواده، دوستان، استادان و امت مسلمان به یادگار گذاشته است.


سفارش به تقوای الهی و عمل به احکام اسلام


بسم الله الرحمن الرحیم
سلام علیکم
با سلام به محضر مبارک آقا امام زمان، تنها منجی عالم بشریت و معشوق محجوب در پرده غیبت، و نایب بر حقش حضرت امام خمینی، رهبر کبیر انقلاب اسلامی، موسای زمان و بت‌شکن دوران که با توفیقات خداوندی ما را از ورطه جهل و نادانی و ظلمت به حریم علم و دانایی و نور هدایت فرمودند و موجب پایداری و اجرای احکام الهی اسلام عزیز شدند؛ و با سلام به شهدای اسلام از بدر کبری تا انقلاب جهانی و عدالت‌گستر امام زمان، مهدی موعود (عج)، و مجروحین و معلولین انقلاب اسلامی و جنگ تحمیلی و رزمندگان دلیر و شجاع اسلام که زاهدان شب و شیران بیشه نبرد روز هستند؛ و با سلام به مردم دلاور و مسلمان ایران که به‌حق اولیاءالله در روی زمین هستند و بزرگ‌ترین حماسه قرن، یعنی ایجاد حکومتی با سیستم نه شرقی، نه غربی؛ جمهوری اسلامی را در این قرن بیستم تمدن که در واقع قرن جهالت و ضلالت بشر است، به ثمر رساندند؛ و بنا بر آیه شریفه «کل نفس ذائقة الموت»، یعنی هر نفسی و هر شخصی طعم و شربت مرگ را خواهد چشید و بنا به حدیث نبوی (ص) «من مات بلا وصیة کمن مات بالجاهلیة»، یعنی هرکس بدون وصیت بمیرد، چنان است که به جاهلیت مرده است.
توفیق الهی شامل این بنده سرتاپا تقصیر، کلام‌الله حمدی، شد و بر مقام وصیت برآمدم. در حال تعقل گواهی و شهادت می‌دهم به وحدانیت خداوند متعال و نبوت یکصد و بیست و چهار هزار پیامبر خداوند کریم و امامت و ولایت دوازده امام و ولی عادل و جانشینان پیامبر اکرم (ص)؛ و وصیت می‌کنم بر پدر و مادرم و هر آن‌کس که پیام و وصیت من به او می‌رسد، بر عمل نمودن به مضامین این وصیت‌نامه.
ابتدا همه را و مخصوصاً نفس خودم را دعوت می‌کنم به تقوای الهی، با اینکه این صفت الهی را در خویش سراغ ندارم و در همین ابتدا می‌گویم که هر آنچه من در اینجا می‌نویسم، نه به آن معنی است که خودم دارای این صفات می‌باشم و تنها به این امید که برادران مسلمان و ایمانی‌ام به این وصایا که برگرفته از احکام خداوند است، عمل نمایند و تبلیغی باشد در راه اسلام عزیز که از اولین روز ظهورش مورد ظلم و مظلوم واقع شده است.
توسط ستمکاران و ظالمان هر عصر و زمانه، عده‌ای با چهره مسلمانی به جان او افتاده‌اند و عده‌ای دیگر منافقانه بر چهره او سیلی و زخم التیام‌نیافتنی زده‌اند و عده‌ای هم آشکارا در مقابل او ایستاده‌اند که این گروه اخیر به غایت اندک‌اند و اکثر دشمنان با نقاب اسلام به آن حمله‌ور شده‌اند؛ و وصیت می‌کنم برادران مسلمانم را به اینکه در اجرای فرامین الهی کوشا باشند، مخصوصاً در به‌جا آوردن عبادات، چه فردی و چه اجتماعی، از قبیل نماز و روزه و حج و زکات و مخصوصاً جهاد در راه خدا؛ زیرا که این از افضل عبادات است؛ و حضرت علی (ع) در این مورد می‌فرمایند:
«إنَّ الجِهادَ بابٌ مِن أبوابِ الجَنَّةِ فَتَحَهُ اللَّهُ لِخاصَّةِ أولیائِهِ»
و امام عزیزمان نیز می‌فرمایند: امروز جنگ اهمیتش از فروع دین برای ما بیشتر است؛ و کلیه برادران سعی نمایند جبهه‌ها را خالی نگذارند که اگر جبهه خالی بماند، از اسلام و انقلاب اسلامی‌مان که با خون هزاران هزار شهید و مجروح و معلول از ابتدای اسلام تا به امروز به دست ما رسیده، و همان حکومتی است که پیامبران الهی و ائمه اطهار (علیهم‌السلام) به دنبال تشکیل آن بوده‌اند، نیز خبری نخواهد بود.


مسئولیت همگانی در پاسداری از انقلاب اسلامی


و اگر صدمه‌ای به این انقلاب وارد شود، همه ما در مقابل خداوند مسئولیم و خدا می‌داند که اسلام چقدر در بین مردم جهان سرافکنده خواهد شد و دیگر قرن‌ها نخواهد توانست در بین مردم مطرح باشد که ان‌شاءالله هیچ موقعی این‌طور نشود و نخواهد شد.
زیرا اسلام از طرف خداوند عالم است و همیشه خداوند متعال حافظ و نگهبان آن می‌باشد. چنان‌که درباره قرآن کریم می‌فرماید:
«إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّکْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ»
یعنی ما خود قرآن را نازل کرده‌ایم و خود هم حافظ و نگهبان آن می‌باشیم و ان‌شاءالله اسلام تا جهان است وجود دارد و سربلند و سرافراز خواهد بود؛ زیرا خون شهدا حافظ آن است و درخت اسلام را آبیاری می‌کند؛ و همچنین از امت شهیدپرور خواستارم که امام امت را هیچ‌وقت تنها نگذارند، همان‌طور که اهل کوفه با امام حسین (ع) این عمل ذلت‌آور را انجام دادند و در شعار‌های مردممان نیز می‌شنویم که می‌گویند: ما اهل کوفه نیستیم، امام تنها بماند.
زیرا امام دم از اسلام می‌زند و از حقوق مظلومان و مستضعفان جهان دفاع می‌کند و بر ستمکاران و جباران زمانه می‌تازد. اگر خدای نکرده امام را تنها بگذارید، به خداوند قسم که در مقابل خداوند مسئولید و مسئولیم و خداوند این عمل را بر ما نخواهد بخشید؛ زیرا امام شخصی است که بعد از چهارده قرن از مظلومیت اسلام، اسلام را زنده کرده و می‌خواهند احکام اسلام را اجرا نموده و به تمام جهان مستضعف امروزی صادر نمایند؛ و امام شخصیتی است که دنیا تاکنون رهبری را، چون او به چشم خود ندیده و به‌حق نمونه بارز آیه «فَضَّلَ اللهُ الْمُجاهِدینَ عَلَى الْقاعِدینَ أَجْراً عَظیماً» هستند.


اخلاص در عمل و پرهیز از دلبستگی به دنیا


پیام دیگرم این است که در تمام اعمالتان خداوند را مدنظر داشته باشید و بدانید که خداوند ناظر بر اعمال ماست، همان‌طور که امام عزیز می‌فرمایند: دنیا محضر خداوند است؛ در محضر خداوند گناه نکنید؛ و سعی نمایید که در تمام اعمالتان اخلاص را دارا و داخل در آن کار نمایید که اگر به چیزی رنگ اخلاص بخورد، اگرچه در ظاهر کوچک باشد، ولی ارزش آن در پیش خداوند بیشتر و بیشتر از آن است که ما می‌پنداریم؛ و به مال دنیا دلبستگی نداشته باشید و هرچه می‌توانید در راه خدا انفاق نمایید و صدقه بدهید که آنچه برای شما از مال دنیا می‌ماند، همان صدقات و خیرات می‌باشد.
زیرا که خداوند عالم می‌فرماید:
«مَا عِنْدَکُمْ یَنْفَدُ وَمَا عِنْدَ اللَّهِ بَاقٍ»
یعنی هر آنچه که در نزد شماست، فناشدنی و عارض است و هر آنچه در نزد خداوند است، باقی می‌باشد.
باری، همیشه پشتیبان و گوش به فرمان امام عزیزمان باشید و هیچ‌وقت صحنه را خالی نگذارید. از بمباران هوایی و ترور شخصیت‌ها و شهید شدن عده‌ای از مردم کوچه و بازار در جبهه‌های نبرد حق علیه باطل که در مصاف با خصم زبون و در راه اعتلای کلمه حق و حقیقت به پا خاسته و به معبود می‌پیوندند، واهمه نداشته باشید و به پیش تازید که خداوند متعال یار و پشتیبان شماست؛ و همیشه او را به یاد داشته و به یاد او باشید که:
«أَلاَ بِذِکْرِ اللّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ»
یعنی هان که دل‌ها به یاد خدا آرام گیرد.


سفارش به پدر؛ صبر در برابر شهادت


و حالا پیامی دارم به پدر پیرم، همان که مرا در راه اسلام پرورش داد و هدایت نمود.
پدرم، در مرگ من و در شهادت سرخ من گریه مکن و صبور و بردبار به رضای خداوند راضی باش که هر آنچه به صلاح بنده است، خدا همان را می‌کند.
سفارش به مادر؛ طلب مغفرت و یاد غربت امام حسین (ع)
و همچنین پیامی دارم به مادرم، همان که مرا شیر پاک داد و تقدیم اسلام عزیز نموده است.
مادرم، بدان که دنیا فانی است و همه طعم مرگ را خواهیم چشید؛ چه دیر و چه زود، ولی مسلم است که همه باید این شربت مرگ را بنوشند؛ و در شهادت من بر سر مزن و برایم فقط طلب مغفرت از خداوند بکن و به رضای او راضی باش و بر علی‌اکبر حسین (ع) گریه کن و بر غربت حسین (ع) گریه کن؛ و ان‌شاءالله اگر بنده به کربلای حسین (ع) نرسیدم و شما را خداوند میهمان آن روضه مبارک کرد، برایم طلب مغفرت بکنید؛ من خیلی گنهکارم.


سفارش به خواهران؛ پاسداری از خون شهید با حجاب اسلامی


و از خواهرانم نیز می‌خواهم که در شهادت من هرگز بر روی خویش نزنند و بردبار و صبور، با حجاب اسلامی و انقلابی خویش از خون به زمین ریخته من پاسداری کنند و فقط باز هم از شما می‌خواهم که برایم بسیار طلب مغفرت کنید و قرآن بخوانید.
پیام به استادان و طلاب؛ پیوند علم و جهاد
پیامی دارم به استادان گرامی‌ام و دوستان طلبه‌ام که اولاً مرا حلال کنند که بسیار به آنها اذیت نموده‌ام و بعد راه مرا ادامه دهند.
روحانیون و طلاب بدانند که جبهه رفتن نیز قسمتی از درس است و همان‌طور که در مدارس دروس مختلف تدریس می‌شود و به هم مرتبط هستند، درس در حوزه و جبهه رفتن هم دو درسی هستند که کاملاً به همدیگر مرتبط‌اند؛ مثل قرآن و عترت که اگر به یکی از آنها بچسبیم و از دیگری دست بکشیم، گمراه خواهیم شد.
هم باید درسشان را بخوانند و هم در مواقع ضروری، نه در مواقع فراغت، به جبهه‌ها بروند؛ زیرا انسان اخلاق را و اخلاص را و عبادت خداوند را در جبهه مفهومش را می‌فهمد و بس.

سفارش پایانی؛ ادامه راه شهدا


هیچ‌وقت جبهه‌ها را خالی نگذارند که این عمل گناهی است که بر ما بخشیده نیست؛ و از همه دوستانم و فامیلان و استادان گرامی‌ام خواستارم که مرا حلال کنند و برایم طلب مغفرت نمایند؛ و باز هم به پدر و مادرم سفارش می‌کنم که ما هرچه داریم، از زندگی و مرگ و اسارت و مجروح شدن، از حیات و ممات و حتی نفسی که می‌کشیم و قدمی که برمی‌داریم، از خداوند است و بس.
پس وقتی که من شهید شدم، برایم ناراحت نباشید و سعی کنید اسلحه من را بردارید و راهم را ادامه دهید.
خداحافظ شما
دیدار ما در بهشت، ان‌شاءالله


گزارش خطا

ارسال نظر
طراحی و تولید: ایران سامانه