شهید سیدرضا حسینی؛ از شوق طلبگی تا پرواز عاشقانه در فاو
به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، شهید سیدرضا حسینی، فرزند سیدکاظم، هفتم مردادماه سال ۱۳۴۱ در روستای بصری از توابع منطقه کزاز شهرستان شازند دیده به جهان گشود. او در خانوادهای زحمتکش و پایبند به ارزشهای دینی پرورش یافت و از همان دوران کودکی، عشق به اهلبیت(ع)، علاقه به تلاوت قرآن کریم و اقامه نماز در وجودش ریشه دواند.

سیدرضا تحصیلات خود را تا پایان دوره ابتدایی ادامه داد و پس از آن، برای اشتغال و کمک به تأمین معاش راهی تهران شد. او در پایتخت نزد خواهر خود و خانوادهاش زندگی میکرد و به حرفه تعمیرکاری مشغول بود. تلاش برای کسب روزی حلال، روحیه مسئولیتپذیری و برخورد صمیمانه با اطرافیان از ویژگیهای برجسته این جوان مؤمن به شمار میرفت.
شهید حسینی از دوران نوجوانی به مسائل دینی و معنوی توجه ویژهای داشت. احترام به بزرگترها، مهربانی با کودکان، خوشرفتاری با اعضای خانواده و علاقه به انجام واجبات دینی، او را در میان بستگان و آشنایان به جوانی خوشاخلاق و متدین تبدیل کرده بود.

یکی از ویژگیهای کمتر گفتهشده زندگی این شهید والامقام، علاقه شدید او به فراگیری علوم حوزوی و ورود به عرصه طلبگی بود. سیدرضا در کنار فعالیت شغلی خود در تهران، همواره اشتیاق فراوانی به تحصیل معارف اسلامی داشت و آرزو میکرد بتواند در مسیر فراگیری علوم دینی گام بردارد.
با آغاز جنگ تحمیلی و ضرورت دفاع از میهن اسلامی، روحیه ایثارگری و احساس تکلیف، سیدرضا را به حضور در جبهههای نبرد سوق داد. با این حال، مادرش که دلنگران سلامتی فرزند بود، ابتدا با اعزام او به جبهه مخالفت میکرد.
در یکی از گفتوگوهای خانوادگی، سیدرضا برای جلب رضایت مادرش، علاقه قلبی خود به دو مسیر معنوی زندگیاش را اینگونه بیان کرد که یا اجازه دهد برای دفاع از کشور به جبهه برود یا راهی حوزه علمیه شود و به تحصیل علوم دینی بپردازد. سرانجام مادر با وجود نگرانیهای فراوان، با حضور فرزندش در جبهه موافقت کرد.
این تصمیم، آغاز فصل تازهای از زندگی جوانی بود که ایمان و اعتقاد را نهتنها در گفتار، بلکه در عمل معنا میکرد.

شهید سیدرضا حسینی از طریق پایگاه مالک اشتر تهران و در قامت یک بسیجی عازم مناطق عملیاتی شد و حدود سه سال از عمر پربرکت خود را در مسیر دفاع از میهن اسلامی سپری کرد. حضور در جبهه، روحیه معنوی و باورهای دینی او را بیش از گذشته تقویت کرده بود و اطرافیانش نیز این تحول روحی را در رفتار و سخنانش احساس میکردند.
او همواره از شهادت بهعنوان آرزویی بزرگ یاد میکرد و با اطمینان از تحقق این خواسته قلبی سخن میگفت. جملهای که از او در خاطره خانواده باقی مانده، گویای عمق ایمان و اشتیاقش به شهادت است:
«من یک آرزو از خدا دارم که مطمئن هستم آرزویم برآورده خواهد شد و خداوند این لطف را در حق بنده حقیر خواهد کرد.»
در آخرین مرخصی، رفتار سیدرضا رنگوبویی متفاوت داشت. او پیش از بازگشت به جبهه، با اعضای خانواده، دوستان و آشنایان خداحافظی کرد و از همگان حلالیت طلبید؛ گویی قلبش از سفری بیبازگشت خبر داشت.
سرانجام در سیام خردادماه سال ۱۳۶۵، در جریان مأموریت پدافندی در منطقه کارخانه نمک فاو عراق، ترکش خمپاره دشمن به سر این رزمنده شجاع اصابت کرد و دفتر زندگی زمینی او در آستانه ۲۴ سالگی بسته شد.
پیکر مطهر شهید سیدرضا حسینی پس از انتقال به زادگاهش، با حضور مردم قدرشناس تشییع و در روستای بصری کزاز شهرستان شازند به خاک سپرده شد.
امروز نام و یاد این شهید والامقام، یادآور جوانی است که از میان زندگی ساده و تلاش روزمره برخاست، دل در گرو معارف دینی داشت و سرانجام با انتخاب آگاهانه مسیر ایثار و جهاد، نام خود را در دفتر پرافتخار شهدای استان مرکزی جاودانه ساخت.
شهید سیدرضا حسینی، جوانی بود که شوق طلبگی را در دل داشت و سرانجام در کلاس ایثار و شهادت، درس عاشقی را به کمال رساند.
وصیتنامه شهید

منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی