شهید طاهری تمام زندگیش در تحقیقات علمی و نوآوریهای دفاعی سپری شد
به گزارش نوید شاهد شهرستانهای استان تهران، «حسین طاهری»، بسیار صبور بود و با گذشت، هیچوقت او را عصبانی ندیدیم. کمترین تعلقی به دنیا و مافیها نداشت. اگر حق او را میخوردند، و میدید اگر بخواهد حقش را بگیرد چیزهای با ارزشی فدا میشود، به راحتی از حق خود میگذشت، در دلش کمترین اثری از کینه و نفرت نبود، نسبت به هیچکس، که اگر بود نمیتوانست همیشه آرام و منطقی باشد.
وجودش سرشار از آرامشی عمیق بود. به خدا توکل داشت و میگفت: «گر نگهدار من آن است که من میدانم، شیشه را در بغل سنگ نگه میدارد.» اگر هم او بخواهد جانم را بستاند من کی هستم که نخواهم؟ و این حرف را شعارگونه نمیزد، که اصلا اهل شعار نبود، به واقع به خدا و حمایت او اعتقاد داشت.
او مصداق کامل مردان بیادعا بود. تمام عمر کوتاهش فقط و فقط کار کرد و خدمت، برای اعتلای کشورمان ایران و نظام اسلامی تلاش کرد و در این راه خستگی نمیشناخت؛ و این کار را در سکوت کامل انجام میداد، ما هیچ نمیدانستیم چه جایگاهی دارد، ولی میدانستیم بسیار میداند. همکارانش میگویند: ما به کنایه به ایشان آقای ووپی میگفتیم! چون هر سؤال علمی در محدوده شیمی و مواد از ایشان میپرسیدیم، یا بهترین جواب را میداد و یا در کمترین زمان جواب دقیق و درست را بدون هیچ منت و ادعایی در میآورد.
او پاک زیست و پاک رفت، به واقع نه در فکرش، نه گفتارش، نه کردارش ذرهای بدی و فساد و کژی وجود نداشت. چون اگر کسی افکار زشتی در سر داشته باشد در گفتارش معلوم میشود، و کسی که فکر و زبانش زشت باشد در رفتارش نشان داده میشود؛ و ما نه حرف زشتی از او شنیدیم نه رفتار زشتی از او دیدیم.
همیشه و با همه در صلح بود، او مصداق عملی عبد صالح و ان الذین آمنوا و عملواالصالحات بود، با خودش و اطرافیانش در صلح بود، نه جنگی با کسی داشت نه خشمی از کسی. بی خشم و بی کینه دنیا را ترک کرد، این را از روی عکسی میگویم که چند روز قبل از شهادتش از او گرفتهاند. به او گفته بودند جابجا شو! گفته بود کجا بروم که پیدایم نکنند؟ و اگر هدف باشم نمیخواهم به دیگران صدمه وارد شود! و با پوزخندی معنادار تمام دنیای آنها را تحقیر کرده بود، انگار که بگوید دنیای شما برایم کمترین ارزشی ندارد، شاید بتوانید جانم را بگیرید ولی دستتان به روحم، آرمانم و وجود متعالیم نمیرسد.
در سال ۱۳۸۰ مجددا از ایشان دعوت به همکاری در تحقیقات دفاعی صورت گرفت و این بار پذیرفت و از این زمان تمام زندگیش در تحقیقات عمیق علمی و نوآوریهای دفاعی سپری شد. حدود سال ۱۳۹۰ بدون برنامهریزی قبلی در آزمون دکترای شیمی شرکت کرد که به راحتی و رتبه عالی قبول شد.
با توجه به گذشت زمان از دریافت مدرک کارشناسیارشدش و عدم ثبت مقاله و یا پتنت در مجلهها و سازمانهای خارجی در طول آن مدت! و اینکه نمیتوانست به علت محرمانگی پروژههایش، کارهای علمیش را برای اساتید گزینش معرفی کند، علیرغم رتبه عالی، صلاحیت او رد شد و از ورودش به دوره دکترا جلوگیری شد! و او بدون بحث و درگیری این موقعیت را رها کرد، چراکه نیازی به این القاب نداشت.
در سال ۱۴۰۲ مجددا به درخواست سازمانشان در آزمون دکترا شرکت کرد و به راحتی قبول شد و این بار در سال ۱۴۰۳ وارد دانشگاه شد و علی رغم مسؤلیتهای کاری متعدد در تمام درسها نمرات عالی گرفت و آماده شرکت در آزمون جامع دکترا در اسفندماه ۱۴۰۴ بود که جنگ تحمیلی رمضان آغاز شد و امتحان به تعویق افتاد و به شهادت رسید.
انتهای پیام/