آخرین اخبار:
کد خبر : ۶۳۶۴۸۱
۱۰:۴۶

۱۴۰۵/۰۸/۲۷
برگی از خاطرات شهید «احمد بردستان»

زمزمه «یا فاطمه (س)» و شهید «محمود کاوه» بر لب‌های شهید

برگی از خاطرات شهید « احمد بردستان »
شهید «احمد بردستان»، رزمنده و اطلاعات‌عملیات لشکر ویژه شهدای خراسان، با وجود جثه کوچک و سن کم، حماسه‌های بزرگی در جبهه‌های غرب و کردستان آفرید؛ مجاهدی که حتی در سخت‌ترین لحظات بیهوشی پس از عمل جراحی در بیمارستان، نام مبارک حضرت زهرا (س) و فرمانده‌اش شهید «محمود کاوه» را بر لب داشت.


به گزارش نوید شاهد گلستان؛ شهید «احمد بردستان»، یکم مهر ماه ۱۳۴۵، در روستای کریم آباد از توابع شهرستان گرگان به دنیا آمد. پدرش برات الله و مادرش آمنه نام داشت. تا پایان دوره متوسطه درس خواند و دیپلم گرفت. به عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت. پانزدهم بهمن ماه ۱۳۶۴، با سمت فرمانده شناسایی در کردستان بر اثر بیماری و یخ زدگی، سکته کرد و به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای امامزاده عبدالله شهرستان زادگاهش واقع است.

پاسدار «شعبان کریم آبادی» همرزم شهید «احمد بردستان» نقل می‌کند: احمد جثه ریز و کوچکی داشت و سنش نیز کم بود؛ اما دلیرمردی بزرگ بود که در جبهه کردستان مجروح شد. عزیزانی که به جبهه رفته باشند، به خوبی می‌دانند کسانی که در کردستان مجروح می‌شدند، چه خطراتی تهدیدشان می‌کرد و گروهک‌های ضد انقلاب به مجروحان تیر خلاص می‌زدند. وقتی احمد مجروح شد، ابتدا برای ادامه مداوا به تبریز و سپس به بیمارستان ۵ آذر گرگان منتقل شد.
در گرگان، من به همراه شهید «رمضانعلی سیاه بالایی» که پسرخاله احمد بود، به صورت شیفت‌های ۲۴ ساعته در بیمارستان در کنار او می‌ماندیم. ده روزی که احمد در بیمارستان ۵ آذر بستری بود، پزشکان تصمیم گرفتند او را عمل کنند. آن روز نوبت شیفت من بود که خدمتگزار احمد باشیم. وقتی او را از اتاق عمل بیرون آوردند، دیدم این شخص که هنوز در حال بیهوشی است، زیر لب چیزی زمزمه می‌کند.
خیلی کنجکاو شدم که بدانم چه می‌گوید؛ لذا گوشم را بردم نزدیک لب‌های مبارک او. خوب که گوش کردم، متوجه شدم ذکر مبارک و مقدسه «یا فاطمه زهرا (س)» را می‌گوید. انگار رخ به رخ داشت با مادرش فاطمه زهرا (س) صحبت می‌کرد! ما شاید نتوانیم این مقامات را درک کنیم، اما شهدا این ارتباط قلبی عمیق را داشتند و شهدا اکثراً این‌گونه بودند. همچنین شنیدم که لابه‌لای زمزمه‌هایش می‌گفت: «برادر محمود، برادر محمود، من اینجا هستم…» او داشت سردار شهید محمود کاوه را صدا می‌زد.
احمد از نیرو‌های زبده اطلاعات و عملیات لشکر ویژه شهدای خراسان بود که آن زمان در کردستان فعالیت می‌کردند. بعد از اینکه احمد به هوش آمد، از او پرسیدم: «احمد، چه گفتی و چه کسی را صدا می‌زدی؟» گفت: «برادر محمود کاوه را می‌گفتم، او فرمانده من است.»
احمد در سال ۱۳۶۳ در عملیات بدر در لشکرشان آن‌قدر اخلاص و ایثارگری کرد تا آن‌که سرانجام در بهمن‌ماه سال ۱۳۶۴ در منطقه ماووت عراق به لقاءالله پیوست.
انتهای پیام/


گزارش خطا

ارسال نظر
طراحی و تولید: ایران سامانه