گزارش| وداع تاریخی بوشهریها با فرزندان روحالله
به گزارش نوید شاهد بوشهر؛ از همان ساعات اولیه روز، کوچهها و خیابانهای بوشهر رنگ و بوی دیگری به خود گرفته بود. سیاهیِ پرچمهای عزا در همهجا به چشم میخورد و نوای مرثیه و دمامنوازی، در هوای شهر طنینانداز شده بود. با ورود پیکرهای مطهر شهدای گمنام به محوطه بسیج مرکزی، ناگهان بغض سنگین هزاران نفر شکست. خیابانها از جمعیت لبریز شد؛ جمعیتی که با گامهای آهسته، اما استوار، آماده بدرقهی کسانی شدند که سالها پیش در خاک جبههها غریبانه به شهادت رسیده بودند و امروز آمده بودند تا به شهر، زندگی و عطر ایثار ببخشند.


دستانی که از تابوت جدا نمیشدند
پیکرهای شهدا روی دستان خروشان مردم حرکت میکرد. دستهایی که انگار زنجیری نامرئی آنها را به تابوتها وصل کرده بود، هیچکس دلش نمیآمد برای لحظهای هم که شده، از این بار سبکبار، اما پر از معنا فاصله بگیرد. پیرمردی با چهرهی آفتابسوخته و دستهایی لرزان، شانه به شانه جوانی ایستاده بود که پیراهن سیاه به تن داشت. در این میان، تصویر کودکان و خردسالانی که دست در دست مادران خود داده بودند و با چشمهای متعجب و معصوم، به تابوتها نگاه میکردند، عمق دلدادگی مردم بوشهر را به تصویر کشید؛ نسلی که دارد درس عشق و فداکاری را در میدان عمل مشق میکند.



ایستگاههای صلواتی و راز و نیازهای درگوشی
طول مسیر تا مصلای جمعه، جلوهگاه خالصترین ارادتها بود. ایستگاههای صلواتی با چای داغ و خرما از عزاداران پذیرایی میکردند و بخار نذریها با هوای ابری و سنگین شهر درهم آمیخته بود. دستههای زنجیرزنی با نوای سوزناک سینهمیزدند و هرکس در گوشهای، خلوتی برای خود پیدا کرده بود. مادری گوشهی چادرش را روی چشمان خیسش کشیده بود و زیر لب دعا میخواند، جوانی پیشانیاش را به چوب تابوت چسبانده بود و با چشمانی اشکبار، راز و نیازی بیصدا داشت. هرکس به زبان خودش، به مهمانان غریب شهر خوشآمد میگفت.


مصلای جمعه؛ نقطهی اوج دلتنگی و حماسه
با رسیدن موج خروشان جمعیت به مصلای جمعه و طنینانداز شدن نوای زیارت حضرت زهرا (س)، فضا به اوج حماسه و اندوه رسید. بوشهر امروز ثابت کرد که فاصلهها و زمان، هیچگاه نتوانسته یاد و راه مردان بینام و نشان را کمرنگ کند، مسافرانی که آمدند تا زمینِ تفتیدهی دلها را با عطر شهادت آبیاری کنند و بروند.

