روایت زندگی پاسدار دلیری که در مکتب شهدا رویید و بال گشود
به گزارش نوید شاهد خوزستان، پاسدار شهید سروش میرعالی در هشتم آذرماه ۱۳۷۸ در روستای نورآباد از توابع بخش الوار گرمسیری شهرستان اندیمشک، در خانوادهای مذهبی و ساده زیست چشم به جهان گشود. پدرش نور الدین و مادرش هما نام داشت. دوران کودکی خود را در خانوادهای ولایی و انقلابی سپری کرد.

از خادمی زائران راهیان نور تا پوشیدن لباس سبز پاسداری
علاقه عمیق سروش به آرمانهای انقلاب اسلامی، او را بیش از پیش به سوی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی کشاند. حضور مستمر و اثرگذار او در خادمی زائران یادمانهای دفاع مقدس (راهیان نور)، نقطه عطفی در زندگیاش بود؛ چرا که رفاقت با شهدا، نور هدایت را در دلش روشن کرد و اشتیاق به فرهنگ شهادت را در وجودش شعلهور ساخت. وی به محض اخذ مدرک دیپلم، با ارادهای محکم به تیپ تکاور حضرت مهدی (عج) پیوست و در خردادماه ۱۳۹۹ به طور رسمی لباس پاسداری را به تن کرد.
شایستگی در مناطق عملیاتی و پیوند مقدس ازدواج
وی پس از طی دورههای عمومی پاسداری در آموزشگاه سیدالشهدای تبریز و دوره تخصصی در دانشکده امام علی (ع) اصفهان، با شور و اشتیاق فراوان راهی مناطق عملیاتی غرب کشور (کردستان و کرمانشاه) شد. به دلیل حسن انجام وظیفه، ابراز لیاقت و شایستگی کمنظیرش، بارها از سوی فرماندهان و مسئولان نیروی زمینی سپاه مورد تشویق قرار گرفت.
این پاسدار جوان در آبانماه ۱۳۹۹ سنت حسنه ازدواج را با بانویی از خانوادهای مذهبی و انقلابی در اندیمشک جاری کرد که ثمره این پیوند نورانی، پسری به نام مهدیار است.
لبخندهای ماندگار و صله رحم و آرزویی
وی برای پدر، مادر، خواهران، برادر و خانواده همسرش جایگاهی ویژه قائل بود. اخلاق نیکو و روحیه شوخ طبعیاش که همیشه با لبخند بر لب همراه بود، او را در میان فامیل و آشنایان محبوب کرد. اهتمام ویژه به صله رحم و سرکشی مداوم به بستگان از خصوصیات بارز اخلاقی او به شمار میرفت.
عشق به شهادت، پاسدار جوان را به یاران شهیدش رساند
این پاسدار حریم ولایت که بارها در گفتوگو با دوستان و نزدیکان از عشق عمیق خود به شهادت سخن گفته بود، سرانجام در دوازدهم اسفند ماه ۱۴۰۴ بر اثر حمله موشکی رژیم صهیونیستی و آمریکایی در اندیمشک به فیض عظیم شهادت نائل آمد و به یاران شهیدش پیوست و به آرزوی دیرینه خود رسید و نامش در زمره شهدای راه حق جاودانه شد.
انتهای پیام/