نمیخواستم از قافله شهدا عقب بمانم

به گزارش نوید شاهد، حبیب بدوی در یکم فروردین ۱۳۴۹ در اهواز دیده به جهان گشود. پدر و مادرش، حمید بدوی و صدیقه یوسفی، هر دو اهوازی و عربزبان بودند. او خیر و معتمد شناختهشدهی شهر اهواز و از نیروهای ایثارگر در جنگ تحمیلی عراق با ایران و جنگ تحمیلی در سوریه بود. او دوستی نزدیکی با سردار شهید سیاح طاهری داشت.
حبیب بدوی در دوران دفاع مقدس به عنوان نیروی سیاح طاهری فرمانده گردان امام حسین (ع) در تیپ ضد زره ۲۰۱ ائمه (علیهم السلام) خدمت کرد و سال ١٣٦٦ به عضویت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی درآمد. او پس از دوران دفاع مقدس در سال ۱۳۷۲ با خروج از سپاه به کار ساختوساز روی آورد و از این طریق تمکن مالی خوبی پیدا کرد. حبیب بدوی در گفتو گویی با یکی از دوستانش علت حضور در سوریه را این گونه عنوان کرد: «توانستم تمکن مالی در زندگی پیدا کنم. به همین دلیل میتوانم تا آخر عمر زندگی آرام و بدون دغدغهای داشته باشم ولی این زندگی روح من را اشباع نمیکند. علاوه براین، باب جهاد و شهادت دوباره مثل دوران جنگ تحمیلی باز شده است و نمیدانم تا چه زمان باز خواهد بود؛ نمیخواهم دوباره مثل دوران دفاع مقدس از قافلهی شهدا عقب بمانم.»
بدوی در بهار ۱۳۹۴ با وجود مخالفت شدید خانواده و تحت تأثیر شهادت سیاح طاهری به عنوان نیروی ضدزره به سوریه اعزام شد. او ۲۰ آبان ۱۳۹۵ در شهر البوکمال استان دیرالزور در سوریه از ناحیهی شکم و دست مجروح و بر اثر انفجار بمب به شهادت رسید. وی پیشتر نیز چندبار مجروح شده بود. پیکرش در جوار برادرش، عبدالزهراء، که ۵ مرداد ۱۳۶۷ در اسلامآباد به شهادت رسیده بود و همچنین پسر عموی شهیدش، قاسم، در گلزار شهدای اهواز خاکسپاری شد. «فرهنگنامه شهدای مدافع حرم-صفحه 114»

انتهای پیام/