رزمنده‌ای که آرزویش شهادت در راه خدا بود
نام شهید: حاج قاسم اصغری
نام پدر: اکبر
محل تولد: شهر قدس
تاریخ تولد: 1343/01/15
تحصیلات: سوم راهنمایی
وضعیت تأهل: متأهل
تعداد فرزندان: یک فرزند دختر
شغل: پاسدار
یگان خدمتی: لشکر ۱۰ سپاه حضرت سیدالشهدا (ع)
مسوولیت شهید: فرمانده گردان تخریب لشکر ۱۰ حضرت سیدالشهدا (ع)
تاریخ شهادت: 1366/08/10
نحوه‌ی شهادت: انفجار مین
محل شهادت: سردشت
مزار شهید: گلزار شهدای بهشت فاطمه (س) شهرقدس
روایتی بر زندگی شهید:
شهید والا مقام حاج قاسم اصغری در تاریخ پانزدهم فروردین سال ۱۳۴۳ در خانواده‌ای مذهبی، ساده زیست و کشاورز در شهرستان قدس چشم به جهان گشود. او دوران کودکی خود را در سایه‌ی پر مهر پدری زحمت کش به نام «اکبر» و مادری مهربان به نام «زهرا» سپری کرد. از همان دوران کودکی طعم تلخ محرومیت و سختی‌های زندگی را در محیط خانواده چشید. او علی رغم سن و سال اندک و جثه‌ی کوچکی که داشت، با تلاش و غیرت خود و برای کمک به معیشت خانواده، در کنار تحصیل، به یاری پدر می‌شتافت. پدرش کارگر کارخانه‌ی کاشی ایرانا بود و در روز‌های تعطیل به جمع آوری سنگ برای کارخانه اقدام می‌نمود. او چنان اعتقادی به رعایت حجاب و احکام اسلامی داشت که چندین مرتبه با اعتراض به وضعیت پوشش خانم معلم خود، با مسوولین مدرسه درگیر شد و در آخر هم به نشانه‌ی اعتراض ترک تحصیل نمود. دوران نوجوانی قاسم مصادف شد با قیام ملت ایران علیه رژیم ستمشاهی پهلوی و ایشان نیز با درک کامل از اوضاع کشور و پیروی از اعتقادات مذهبی خود که در دامان خانواده شکل گرفته بود، مجذوب امام خمینی (ره) شد و با حضور در جلسات و راهپیمایی‌های مردمی، قدم در راه پیروزی حق علیه باطل نهاد.
حاج قاسم اصغری پس از پیروزی انقلاب اسلامی و با آغاز جنگ تحمیلی، به فرمان امام خمینی (ره) به عنوان یکی از اولین داوطلبان شهرستان قدس با پوشیدن لباس رزم و عضویت در گروه جنگ‌های نامنظم شهید چمران، راهی جبهه‌های نبرد حق علیه باطل گردید و در طول دوران دفاع مقدس با حضور در عملیات‌هایی، چون والفجر مقدماتی، والفجر ۱، خیبر، بدر، عاشورای ۳ و والفجر ۸ رشادت‌های فراوانی از خود به یادگار گذاشت. در این دوران بار‌ها و بار‌ها دچار جراحت‌های سختی شد، اما با این حال هرچه در توان داشت، برای دفاع از خاک میهن اسلامی در طبق اخلاص نهاد. حاج قاسم، در ماه مبارک رمضان سال ۱۳۶۳، پس از عضویت در سپاه پاسدارن انقلاب اسلامی ازدواج کرد و صاحب یک فرزند دختر شد. او در طول چهار سال زندگی مشترک، علی رغم حضور مکرر در جبهه‌های نبرد، همواره ارادت و محبت خود را نثار خانواده‌ی وفادار خود می‌نمود. سرانجام این شهید والا مقام، در تاریخ دهم آبان سال ۱۳۶۶ در منطقه‌ی سردشت و در حین عملیات خنثی سازی مین، به همراه همرزم شهیدش «حاج رسول فیروز‌بخت»، به آرزوی دیرینه‌ی خود که همان شهادت در راه میهن اسلامی بود نایل آمد و پیکر پاکش بر دوش مردم شهرستان شهید پرور قدس در گلزار شهدای بهشت فاطمه (س) به خاک سپرده شد.
فرازی از وصیت نامه‌ی شهید اصغری:
انا الله و انا الیه راجعون ما از خدایم و بازگشت‌مان به سوی خداست؛ بشر روزی با این دنیای فانی وداع می‌نماید و در پیشگاه ربوبیت حاضر و به عمل گذشته و آینده‌اش واقف می‌شود؛ وای و صد وای بر آنان که قدر خودشان را در این چند روزه دنیا فانی نمی‌دانند یعنی دست‌شان را پر نمی‌نمایند و به اخلاق حسنه و اعمال نیک آراسته نمی‌شوند. افسوس که دل می‌بندند و دوست می‌دارند چند روزه دنیای فانی را همچنان دل می‌بندند که انگار چند صد سال عمر می‌نمایند. غرور می‌ورزند، غفلت زده‌اند و سرکشی می‌کنند و در نهایت از درگه خداوند رانده می‌شوند...
شکر خدای را که باز چند صباح از عمرمان در کنار برادران عزیز و بزرگوار و مخلص دین بسیج سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در جبهه‌های نور علیه ظلمت گذشت در کنار شهدای بزرگوار و گران قدر گردان، در کنار معلولین، مجروحین و مفقودین گذشت.
خدایا تو خود می‌دانی که خواسته‌ای جز رضا و خشنودی تو ندارم. از سویی به گناهم و سراسر عمری که به بیهودگی و غفلت گذرانده‌ام نگاه می‌کنم، تنم می‌لرزد می‌گویم: «نکند مرا نبخشی» و از سوی دیگر به رحمت و فضل و بخششت نگه می‌کنم، امیدم به رحمت و بخشودگیت زیادتر می‌شود. ان‌شا... که همه‌ی مسلمین سربلند و سرافراز باشند، ان شا... که مسلمین با دست پر به پیشگاه خداوند منان حاضر شوند. زنگار‌ها و حجاب‌های مابین من و خودش را کنار بزند و با دیده دل ان شا... جهان حق را هر چه زودتر ببینیم؛ و از این دنیای سراپا معصیت و گناه هر چه زودتر پرکشیم.
خدایا مرگی به جز شهادت در راه خودت برای همه رزمندگان اسلام و این حقیر مده. خدایا این برادران بسیج و یاران امام را و برادران سپاه ارتش را محفوظ بدار. خدایا ظلم و ستم را برکن. ضمناً اعلام کنید هر کس حق الناس می‌خواهد باید اقدام کند. از همه که صدای بنده را می‌شنوند می‌خواهم که بنده را حلال کنید. از همه لحاظ، اخلاقی، دینی و اجتماعی مادی و ... و امیدوارم که بنده را مدیون خون شهدا نکرده باشد و شما هم نباشید، بشتابید که وقت جبران زیان‌ها هم نیست.
والسلام 66/5/18 «فرهنگ‌نامه جاودانه‌های تاریخ-صفحه ۱۹۶»
انتهای پیام/