یادداشت شهیدی که شهادت را سرآغاز پایندگی میدانست
به گزارش نوید شاهد البرز؛ «سردارشهید ناصر خادمیزاده» در سال ۱۳۲۸ در شهر توسیرکان از توابع استان همدان دیده به جهان گشود. وی که تحصیلات خود را تا مقطع ششم ابتدایی گذرانده بود، در نهایت به عنوان یک پاسدار انقلاب اسلامی مشغول خدمت شد. این شهید بزرگوار متأهل و صاحب سه فرزند (یک دختر و دو پسر) بود. او با عشق به اسلام و انقلاب، در جبهههای نبرد حق علیه باطل حاضر شد و در «لشکر ۳۲ انصارالحسین» به عنوان خدمه توپ خدمت میکرد. سرانجام در دهم تیرماه سال ۱۳۶۵، در جریان دفاع از میهن اسلامی در «جزیره مجنون»، با اصابت تیر به سینه، به درجه رفیع شهادت نائل آمد. پیکر پاک این شهید در گلزار شهدای همدان آرام گرفته است.
شهادت؛ سرآغاز زندگی
شهید والامقام در آغاز وصیتنامه خود با توکل به خداوند متعال مینویسد: «بنام او که همه چیز به اوست... زندگیم به خاطر اوست و شهید شدنم در جهت اوست.» او شهادت را نه پایان، که آغاز یک زندگی جاویدان میداند و با اطمینان میکند: «نترسم ز مرگی که خود زندگی است.»
سربازی یوم الله حسین(ع)
این شهید عزیز با تشکر از درگاه الهی برای عمری که به او عطا شده، خود را حاضر در «یوم الله» دیگری میداند که پیرو یوم الله اباعبدالله الحسین(ع) است. او با یادآوری ندای تاریخی «هل من ناصر ینصرنی» امام سوم شیعیان، از فضای خونین خوزستان به این ندای همیشگی لبیک میگوید: «حسین جان در فضای گرم و خونین خوزستان ایران زمین... به ندای غریبی و تنهائیت لبیک میگوئیم.»
وصیت یک عاشق حقیقی
شهید در ادامه با خطابی مملو از عشق و ایمان مینویسد: «حسین جان لبیک، ای اسلام عزیز لبیک، ای پیشتازان و ای رهبر عزیزم لبیک.» او این روش را شیوهٔ یک «عاشق حقیقی» برمیشمارد و آرزو میکند که پرچم حسینی(ع) را برافراشته نگه دارند.
دعوت از خانواده و امت
این شهید گرانقدر در پایان از همه برادران، خواهران، اقوام و دوستانش میخواهد که «برای رضای حق و کوری چشم دشمنان اسلام» راه او را ادامه دهند و پشتیبان انقلاب، رهبر و همهٔ کسانی باشند که در خط صحیح اسلام ناب محمدی(ص) گام برمیدارند.
وصیتنامه با درودی الهی به پایان میرسد: «السلام علیکم و رحمه الله و برکاته.»
این نوشتهٔ جاودان، نمادی از عشق ناب به خداوند، پیروی بیچشمداشت از سیدالشهدا(ع) و وفاداری بیقید و شرط به ولایت است که برای همیشه در تاریخ انقلاب اسلامی میدرخشد.
