افتخار میکنم که مادری از سلاله حضرت زهرا (سلاماللهعلیها) دارم
به گزارش نوید شاهد آذربایجان شرقی، شهید رحیم گل عنبر یکم فروردین ۱۳۴۰، در شهرستان تبریز به دنیا آمد. پدرش غلامعلی، قالیباف بود و مادرش مرحمت نام داشت. تا پایان دوره ابتدائی درس خواند. به عنوان پاسدار کمیته در جبهه حضور یافت. ششم اسفند ۱۳۶۲، در جزیره مجنون عراق بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. پیکر او را در گلزار شهدای وادی رحمت زادگاهش به خاک سپردند.

در متن وصیتنامه این شهید چنین آمده است:
بسم الله الرحمن الرحیم
انا لله و انا الیه راجعون
الَّذینَ آمَنوا وَ هاجَروا وَ جاهَدوا فی سبیلِ اللهِ بِأموالِهِم وَ أنفُسِهِم أعظمُ درجةً عندَ اللهِ وَ أولئِکَ هُمُ الفائزون
آنان که ایمان آوردند، هجرت کردند و در راه خدا با مالها و جانهای خود جهاد نمودند، نزد خداوند جایگاهی بزرگ دارند و آنانند رستگاران و سعادتمندان دو عالم.
مادرم! قامتت را بلند بگیر و ندای «اللهاکبر، خمینی رهبر» را بر زبان جاری ساز. سخن شهیدان راه خدا را به مردم برسان، که همان پیام پیروزی است؛ پیام الهی برگرفته از قرآن و کلام خدا.
مادرم! کوه باش و همچون کوه، پایدار و استوار بمان. هیچگاه از یاد خدا غافل نشو و در راه او بکوش، که هر چه بکوشیم باز کم است. گریه مکن، بخند و خوشحال باش؛ زیرا راه هدف دشوار است، اما من از تو انتظار دارم که همانند بانوی بزرگ اسلام، حضرت زینب (سلاماللهعلیها)، در برابر مشکلات و داغ فرزندت مقاومت کنی و تا حد امکان سکوت را رعایت سازی تا دشمنان اسلام و منافقان بدانند که در هر زمان، مادرانی شیرزن، چون تو پیرو زینبند و فرزندان خود را با افتخار هدیه اسلام میکنند.
پدر عزیز و مادر مهربانم! از شما خواهشمندم:
۱. همواره امام عزیزمان را دعا کنید.
۲. نماز جمعه و دعای کمیل را ترک نکنید.
۳. اگر من شهید شدم، زیاد گریه و زاری نکنید.
مادر عزیزم! تو بوستان سبز وجود منی و من آن غنچهای هستم که در دامان تو پرورش یافتهام. سلام بر تو که بر احساسات مادرانهات پیروز شدی و فرزندت را به میدان نبرد کفار با مسلمین فرستادی، و گفتی که در راه خدا او را تقدیم انقلاب اسلامی میکنم. افتخار میکنم که مادری از سلاله حضرت زهرا (سلاماللهعلیها) دارم.
پیام خون من حجله بستن نیست، گریه و زاری نیست، اجرای مراسم نیست؛ بلکه اطاعت از امام است. عمل به فرمایشهای امام، همان انجام وظایفی است که خدا بر دوش شما نهاده است.
گلهای عروسی من، رگبار گلولههاست؛ نقل پای عروسیام، ترکش خمپارههاست.
حجله من، سنگر آزادگان است و عشق عروسی زندگیام، شهادت در راه خداست.
یا ویلتی لَیتَنی اتخذتُ فلاناً خلیلاً
وای بر من کهای کاش فلان دم کافر و رفیق فاسق را دوست نمیگرفتم.
السلام علیکم و رحمة الله و برکاته
برادر رحیم گل عنبر
انتهای پیام/