آخرین اخبار:
کد خبر : ۴۳۰۹۸۵
۱۶:۴۱

۱۳۹۷/۰۳/۳۰
شهید خرداد ماه

خاطرات مادر شهید حشمت اله احمدی از فرزند شهیدش

خاطرات مادر شهید حشمت اله احمدی از فرزند شهیدش
شهید حشمت اله احمدی در سال 1343 در شهر فریدن از توابع اصفهان متولد شد و در خرداد ماه سال 1362 در کرخه بر اثر غرق شدن در آب به درجه رفیع شهادت نائل آمد.


خاطره:

حشمت اله بسیار به درس و مدرسه علاقه داشت، در حین اینکه درس می­خواند سر کار هم می­رفت، کارهای مختلفی از قبیل گچ­کاری، شستن ظروف در هتلها و غیره، بسیار زحمتکش بود. از شدت کار دستهایش زخم می­شد، وقتی از سر کار به خانه برمی­گشت و شروع می­کرد به نوشتن تکالیفش من هم همراه او بیدار می­ماندم، تا مبادا خوابش بگیرد.

وقتی می­خواست به جبهه اعزام شود، به او گفتم: هنوز زود است، بگذار وقت سربازیت که رسید برو، ولی او قبول نکرد و گفت: باید بروم.

یکبار که آمده بود مرخصی تعریف می­کرد: وقتی به منطقه برمی­گشتم، زخمی­های زیادی را دیدم که داخل گودالی افتاده بودند، اکثر آنها قمی بودند آنها از من کمک خواستند، ولی من نتوانستم به آنها کمک کنم، چون مهمات زیادی همراه داشتم و قرار بود آن مهمات را هرچه زودتر به منطقه برسنم. از اینکه نتوانستم به آنها کمک کنم بسیار ناراحت شدم و گفتم: من مهمات زیادی همراهم است و باید هرچه زودتر به منطقه برسیم.

وقتی به منطقه رسیدم و خبر دادم که زخمی­های زیادی داخل گودال افتاده­اند و نیاز به کمک دارند، باید هرچه زودتر به کمک آنها بشتابیم، آنها هیچ اقدامی نکردند و من به شدت ناراحت شدم و گفتم: چرا رزمندگان اراکی به زخمی­های قمی رسیدگی نمی­کنند؟

آخرین بار که به جبهه اعزام می­شد، ما مسافرت بودیم، وقتی برگشتیم، حشمت­اله آماده رفتن بود.

زن برادرش به من گفت: مادر، حشمت­اله می­گوید من جبهه نمی­روم، ولی می­رود چون همه وسایلش را جمع کرده و داخل ساکش گذاشته و آماده رفتن است.

به او گفتم: پسرم تو که بسیج بودی و رفتی، حالا برای چه می­روی؟ صبر کن وقت سربازیت برسد بعد برو، رو به من کرد و گفت: مادر، می­روم تهران برای دیدن خاله­الم. گفتم این وسایل که جمع کرده­ای چیست؟ گفت: چیزی نیست سپس قرآن را بوسید و از زیر آن رد شد، گفتم: بگذار بوست کنم، گفت: هر وقت می­خواهم جایی بروم مادرم می­گوید: بگذار بوست کنم، بعد سرش را تکانی داد و گفت: خوب حالا بیا و بوس کن، جایی نمی­روم، می­روم تهران و برمی­گردم، خداحافظی کرد و رفت.

یکشب خواب دیدم 4 جعبه کنار درب خانه­مان گذاشته­اند و می­گویند اینها جعبه­های میوه است، ببینید کدام برای شماست و انتخاب کنید، وقتی از خواب بیدر شدم، دلشوره عجیبی داشتم و ناراحت بودم، صبح رفتم حرم و زیارت کردم و برگشتم حال عجیبی داشتم، همان روز خبر آوردند که حشمت­اله به شهادت رسیده است.

((روحش شاد ))

منبع:اسناد و مدارک موجود در ارشیو فرهنگی بنیاد شهید و امور ایثارگران استان قم.

 

 

 


گزارش خطا

ارسال نظر
تازه‌ها
طراحی و تولید: ایران سامانه