شهید «مهدی بهرامی» در وصیتنامهاش نوشت: «از خواهرانم میخواهم در زندگی زینبگونه باشید و حجاب خود را حفظ کنید تا خدای نکرده خون شهدای انقلاب شکوهمند اسلامی که برپا کننده قیام حضرت قائم است پایمان نشود.»
شهید «حسین ترابی محمودآبادی» در وصیتنامه اش نوشت: «با خداوند پیمان میبندم که در تمام عاشوراها و در تمام کربلاها با حسین بن علی (ع) همراه باشم و سنگر او را خالی نکنم تا هنگامی که همه احکام اسلام در زیر پرچم اسلامی امام زمان (عج) به اجرا درآید.»
شهید «اردشیر خزایی» در وصیتنامهاش نوشت: «وقتی که شما این وصیتنامه را میخوانید، من دیگر پیش شما نیستم و به لقاءالله پیوستم، چونکه من خدا را طلبیدم و او را یافتم و مهر خدا در دلم جای گرفت و احساس کردم که عاشق خدا شدم.»
شهید «علی اکبر دالایی» در وصیتنامهاش نوشت: «عزیزان بدانید که لحظهها و فرصتها همانند ابرى مىگذرد و این عمر ما است که در این مقوله مانند تیرى است که از ترکش ایام رها شده و به سرعت به نقطه پایان نزدیک مىشود.»
شهید «محمود بزازان» در وصیتنامهاش نوشت: «پیمودن راه الهی خالی از دشواری نیست و کار هرکسی نیست ضمن آن که بالقوه همۀ آدمیان میتوانند از ملایکه الهی برتر گردند ولی چه میشود کرد نفس که قوی میشود عقل ضعیف میشود و راه بیراه میگردد. کبر و غرور گریبانگیر و ریا و جانشین اخلاص و خدا میگردد. در این وضعیت کوتاهترین و آسانترین راه خط سرخ شهادت است.»
شهید «حسین جلالی» در وصیتنامهاش نوشت: «توصیه میکنم به تقوا و ترک محرمات الهى عزیزان یک لحظه خدا را فراموش نکنید و بدانید که خاوند تبارک و تعالی ناظر بر اعمال شما میباشد به نماز در وقت خواندن اهمیت بدهید و حجاب خود را حفظ کنید که با حجاب خود حافظ خون شهدا خواهید.»
شهید مدافع حرم «مصطفی صدرزاده» در وصیتنامهاش نوشت: «از هیچکس و از هیچ نهادی دلخور نباشید. مبارزه با دشمنان خود آرزوی بنده بود و فقط خدا میداند برای این آرزو چقدر ضجه زدم و التماس کردم ممکن است بعضیها به شما طعنه بزنند، اما اهمیت ندهید بنده به راهی که رفتم یقین داشتم.»
شهید «عباس ورامینی» در قسمت اول وصیتنامهاش نوشت: «انقلاب با شتابی سرسامآور به پیش میرود؛ انشاءالله تمام کاخهای ظلم را درهم خواهد کوبید و باعث نجات تمام مستضعفین جهان خواهد شد و از همه مهمتر زمینه برای ظهور امام زمان (عج) آماده میشود.»
شهید «عباس ورامینی» در قسمت دوم وصیتنامهاش نوشت: «یکی مال و ثروت یکی زن و بچه و یکی بهترین چیز خود آن هم نه یک بار بلکه حاضر است صد بار برای رسیدن به لقاءالله عطا نماید و آن جان ناقابل خودش میباشد تا بدین وسیله خونی را که از هابیل تا حسین(ع) و از حسین تا کربلای ایران بر زمین ریخته شده است، تداوم دهد و در این ارتباط آیندگان نیز راهشان و خطشان روشن میباشد.یعنی این که این خط سرخ باید همچنان ادامه پیدا کند، تا ظهور امام زمان (عج) که خط مبارزاتی ما روشن است و آن این است که مبارزه آنقدر ادامه دارد تا دیگر کسی روی زمین نباشد که لاالهالاالله نگوید.»