شهید ملائی در قسمتی از وصیتنامه خود نوشته است: «گول دنيا، منافقين و شيطان را نخوريد؛ چرا كه اينها تنها ظاهری آراسته و فريبنده دارند و در درون زهری كشنده.»
شهید معدنی در قسمتی از وصیتنامه خود نوشته است: «مانند بچهای که به شير مادر علاقهمند است من نيز به شهادت علاقهمندم و حجله دامادی من آن لحظهای خواهد بود که شهادت را در آغوش بگيرم.»
شهید مقرّب در قسمتی از وصیتنامه خود نوشته است: «جمهوری اسلامی را كه ثمره انقلاب ارزشمند و رحمت واسعه حقتعالی است قدر بدانيد و شكر آن را به جای آوريد و با مخالفين آنچنان برخورد قاطعی داشته باشيد كه حضرت ولیعصر(عجلالله) خشنود گردد.»
شهید منصوریفر در قسمتی از وصیتنامه خود نوشته است: «مادرم! از تو میخواهم كه زينبوار به شهادت من افتخار كنی و الگويی برای بقيه مردم باشيد، هرچند كه تمام مادران زينبوار و الگو میباشند.»
شهید مطهریمنش در قسمتی از وصیتنامه خود نوشته است: «در مرگ سرخم گریه و زاری نکنید، در غم من صحنه کربلا را به یاد آورید. حسین(ع) و علیاکبرش را به یاد آورید.»
شهید موسوی در قسمتی از وصیتنامه خود خطاب به پدر و مادرش نوشته است: «ما فرزندان سرور شهيدان هستيم و اين امر برای ما تازگی ندارد و شما نبايد از اين موضوع نگران باشيد، بلكه بايد به خود بباليد و افتخار كنيد كه شما پدر و مادر، فرزندی را بزرگ و به اسلام هديه كردهايد كه لياقت شهادت را داشته و برای شما هم در اين دنيا و هم در آن دنيا جای افتخار است.»
دانشجوی انقلابی در رشته دامپزشکی در بخشی از وصیتنامه خود نوشته است: «انقلابى که در هیچ کجاى دنیا تا کنون رخ نداده و وحدت کلمه آن کوبنده هر قدرت شیطانى و اهریمنى است، انقلابى که اگر شکرش را نگوییم کفرش را گفتهایم و اگر در جهتش گام برنداریم، ناگزیر بر ضد آن عمل نمودهایم.»
شهید مصطفوی در قسمتی از وصیتنامه خود خطاب به پدر و مادرش نوشته است: «پدر و مادر عزيزم! هميشه در نماز جماعت شركت كنيد و در اجتماعاتی كه رهبر انقلاب میفرمايند شركت داشته باشيد.»
شهید «سید علی حسینی» در قسمتی از وصیتنامه خود نوشته است: یک نوع عشق خاصی از حضرت زینب (س) در قلب من جا گرفته بود. آن روزها کشته شدن در سوریه آرزوی قلبی من شده بود. من اجازه نمیدهم که یک بار دیگر حضرت مورد بیاحترامی قرار بگیرد. من نمیگذارم هیچکس از دشمنان آن حضرت به حضرت بیاحترامی کنند.