شهید "منوچهر احمدی آرام" در بخشی از وصیت نامه اش آورده است:« پدرم با دلی پر از آرزو به درگاهت پناه آورده ام و تقاضای بخشش و عفو می کنم امیدوارم که صبور باشی که خداوند صابران را دوست دارد.»
الهی، دیگر بار سعادتی به من عطا فرما تا در میان فرشتگان زمین، یعنی انسان های خالص باشم. خدایا، تو که چنین لطف کردی و این بنده ی ذلیل را به این سعادت نایل گرداندی از تو می خواهم که مرا دست خالی برنگردانی و از ناخالصی ها بسیاری که در اعمال من بوده است بگذری.
آیا نمی بینید که به حق عمل نمی شود و ظلم سراسر گیتی را فرا گرفته و داد مظلوم به گوش نمی رسد؟ اسلام آمد، انقلاب شد، ولی باز شما خوابید، هان که بیدار شوید که وقت، وقت ستیز است، وقت انقلاب است، وقت نبرد است و وقت گرفتن حق مظلوم از ظالم.
شهید مهرداد بدره ای می گوید: پدر و مادرم، شما همیشه آرزو داشتید که فرزندتان موفق شود، ولی می دانید که من راهی دانشگاهی شدم که بالاترین دانشگاه هاست، دانشگاه کربلا.
شهید نریمان امینی می گوید: برای اصلاح جامعه و رسیدن به هدف اصلی، یعنی بهتر زیستن و انسان شدن، یا باید این افراد را ارشاد کرد و ساخت و اصلاح کرد، یا با از بین بردن آنها، ریشه ی فساد را کند.
انسان باید با مشکلات مقابله کند.البته قطعا در این راه به یاری خداوند محتاج است. اگر در خود موانع دریافت الطاف خاصه الهی را بر طرف کند به نظرم دیگر مشکلی نخواهیم داشت! به نظر من، خدا هر کس را بیش تر دوست داشته باشد همان قدر او را با امتحانات و سختی های بیش تری روبه رو می کند.
شهید سید یزدان بخش موسوی می گوید: راستی آیا جایی دیده ای که برای رفتن به جبهه، برای کشته شدن، برای شهید شدن، نوبت بگیرند و هر کدام به حال آن یکی که از او زودتر به جبهه می رود غبطه بخورد؟ آیا چنین شوق و عشقی فقط برای جنگیدن به خاطر خاک وطن است و بس؟
شهید اکبر بازبین می گوید: ای برادران و خواهران شهید پرور ایران! و ای کسانی که پیام ما را می شنوید، آگاه باشید، که زندگی دنیا شما را غافل گیر نکند و ای کسانی که علیه این انقلاب اسلامی شایعه پراکنی می کنید، آیا این فکر را کرده اید که خاک، روزی با مخالفین انقلاب اسلامی هیچ گونه سازش و صمیمیتی نداشته باشید.