شهید «بهرام کوهی» فردی بسیار زیرک، باهوش و خوش اخلاق و خوش ذوق بود و در میان اعضای خانواده از محبوبیت ویژهای برخوردار بود و همه از او به عنوان مردی مخلص و با خدا یاد میکنند.
شهید «رحیم احمدی» عشق و علاقه و ارادت خاصی به حضرت امام (ره) داشت و این عشق را در یکی از نوشته هایش این چنین بیان میکند: «به امام بیشتر دقیق شوید و سعی کنید عظمت او را بیابید».
پدر شهیده «حدیقه قادرپناه» میگوید: خدا را شاهد میگیرم، وقتی تیرهای منافقان قلبش را شکافتند، اولین جملهای که گفتم این بود: الحق حدیقه لایق شهادت بود و شهادت تنها لباسی بود که میتوانست زیبنده او باشد و همچون زلال آب چشمه ساران دیارش پاک پاک بود.
شهید «برهان ابراهیمی» در نهایت صداقت سعی میکرد تا با تخصصی که دارد در حد توان نیازهای مردم را به بهترین وجه ممکن به انجام برساند و در این خصوص اولویت اولش رضایت خدا و رضایت مردم بود.
شهید محمدرضا عبدالملکی از شهدای استان کردستان است که در سال ۱۳۳۳ در روستای «قلعه» به دنیا آمد و در روز ۲۸ دی ماه سال ۱۳۶۵ در اثر بمباران هوایی در شهر سنندج به شهادت رسید.
شهید «محمد شعبانی» از شهدای استان کردستان است که در روز سوم خرداد ماه سال ۱۳۲۰ در روستای «پهنه بر» به دنیا آمد و در سال ۱۳۵۸ به کمین گروهک ضد انقلاب دموکرات افتاد و در روستای «قبا سرخ» به شهادت رسید.
«رحمان وطنخواه» فردی خوش رو، مردم دار و متدین و معتمد مردم روستا بود، به طوریکه مردم امانات و راز و مشکلاتشان را نزدش به امانت میگذاشتند و او امانتدار صادق و درستکاری بود.
یکی از همرزمان شهید «احمد باقری» اینگونه نقل میکند: «هر وقت وارد روستای میشدیم، مردم را به مسجد دعوت میکرد و برای آنان از اهداف و آرمانهای مقدس نظام سخن میگفت، همین امر باعث شده بود احمد محبوبیت خاصی در بین مردم منطقه داشته باشد».
شهید «اسدالله کلهرزاده» و در طول خدمت صادقانه اش، دانش آموزان، اولیا و همکارانش را آنچنان شیفته خود کرده بود که همه او را از صمیم قلب دوست داشتند و از او به نیکی نام میبرند.