شهيد حجازي دوست داشت از همه نظر يار و مددکار خانواده اش باشد به طوري که در تابستان در موقع تعطيلي به کارگري مي پرداخت و موقعي که خانواده اش از اين کار او ممانعت مي کردند و بسيار ناراحت مي شد و اظهار مي کرد که انسان براي کار ساخته شده است
حجب و حيا و لبخند دوست داشتني شهید بهزاد هر بينده اي را جذب مي کرد . او براي ابراز علاقه به ديگران نياز به حرف زدن نداشت و بر چهره معصوم و خندانش همراه با صميمت فوق العاده اش بيان کننده همه چيز بود و به راحتي به دل مخاطب مي نشست
در طول هشت سال دفاع مقدس ملت رشيد ياران اسلامي همه مردم عزيز اعم از بسيجيان ، معلمان ، دانش آموزان ارتشي هاي غيور ، کارمندان ، کارگران و.. در کنار هم همدل و يک پارچه در دفاع از آرمان هاي انقلاب و مرزهاي کشور مردانه جنگيدند تا دشمن زبون را به زانو در آوردند ...
علاقه ي زيادي به اهل بيت ( ع ) داشت و زندگي خود را وقف امام حسين ( ع ) کرده بود و مراسم عزاداري ابا عبدالله الحسين در ماه محرم و صفر را در محله اي که زندگي مي کرد " حسن آباد " به راه انداخت...
پس از سال ها تحمل درد شیمیایی و رنج فراوان در زندگی چنان چه خود می خواست که در شب جمعه و بر سر سجاده نماز از دنیا برود همان طور خداوند خواسته قلبی او را بر آورده کرد...